شماره پشتیبانی : 09120339920

(با توجه به نمونه های جهانی و مستند «زندگی انیمیشن شده» محصول ۲۰۱۶)

 

قسمت اول

جامعه شناسی شروع فرایند هنجار پذیری انسان را از همان آغاز کودکی می¬داند. کودکی که به دنیا می آید تصوری از جهان پیرامونی خود ندارد و برخی از پزشکان معتقدند حتی تصاویر ابتدایی که کودک از محیط پیرامون خود تماشا می کند سیاه و سفید است مانند یک طرح بی رنگ و رو و ابتدایی که برای ساخت یک انیمیشن زده می شود که در اصطلاح انیماتورها «استوری ریل» گفته می شود ، همان نسخه ی بدون رنگ و لعاب از فیلم با حرکت های ساده و دوبعدی که برای ساخت یک انیمیشن در گام نخست می سازند. پس همان گونه که یک انیمیشن فرایند رشد خودش را از گامی ساده شروع می کند عالمان اجتماعی نیز بر این موضوع صحه می گذارند که کودک از کوچک ترین داده های اطرافش تأثیر می¬گیرد، چه برسد به محتوایی تصویری که به علت جذابیت بیشتر خود امکان الگو برداری عملی را محتمل تر خواهد .
امروزه به مدد رسانه های گسترده می توان برای کودکان تصویرسازی نمود؛ محتوا و قصه ها را به کمک هنر انیمیشن، نقاشی، گرافیک، بازی های رایانه ای و … منتقل کرد. حال باید به این امر توجه بسزایی نماییم که کودکان امروز در تمام دنیا با تلویزیون، تبلت و رسانه های نوظهور دیگر فرایند اجتماعی شدن خود را طی می-کنند که این اجتماعی شدن می تواند در دو وجه مثبت و منفی و یا در جهان داستانی خیر و شر قرار بگیرد. چرا که جامعه ای که در صدد حفظ و رشد فرهنگ خود می باشد باید آنچه را که در قالب محتوای فرهنگی می سازد دقیقا بر اساس جنبه های علمی و جامعه شناختی بررسی نماید.
محتوای تصویری که منتقل کننده ی پیام ، سرگرمی و … است می تواند به توانمند سازی و حتی ناتوانی کودک و نوجوان کمک کند، به طوری که امروزه در دنیا شاهد هستیم که کودکان ناتوان از منظر اجتماع با تماشای انیمیشن های شرکت های بزرگ دنیا توانسته اند توانایی اجتماعی خود را ارتقاع ببخشند. در نمونه ای موفق کودک مبتلا به اوتیسم که با انیمیشن های دیزنی توانست بر بیماری اش غلبه کند و امروز که سال ها از کودکی خود فاصله گرفته است به عنوان تحلیل گر و نشانه شناس انیمیشن می تواند با دیگران صحبت کند و در مدرسه، جلسات نمایش و تحلیل انیمیشن های دیزنی برگزار نماید.
«اوون ساسکایند» پسری که به تازگی مستندی از زندگی او ساخته شده است. والدینش در همان کودکی متوجه ابتلای او به اوتیسم شدند اما او تلاش نمود و اتفاق جالبی را رقم زد ، او توانست با انیمیشن های دیزنی نا توانی اجتماعی خود را کاهش دهد. مستند زندگی او که در جشنواره ساندنس مورد توجه داوران قرار گرفته است و حاصلش دریافت جایزه بهترین کارگردانی بود ، بر اساس رمانی به نویسندگی «ران ساسکایند» پدر اوون نوشته ساخته شده و تاثیر بسزای انیمیشن را در ساختن کودک و اجتماعی کردن او به خوبی نشان می دهد . داستانی که داستان نیست بلکه تجربه ی عینی و واقعی پدری است که از فرایند هنجارپذیری فرزند خود به طوری که او می گوید: «اوون به بیماری اوتیسم حاد مبتلا بود و به همین دلیل توانایی برقرار کردن ارتباط با دنیای بیرون خودش را نداشت و در سه سالگی به هیچ وجه نمی توانست با کسی صحبت کند و متوجه محیط اطرافش بشود. پدر و مادر و برادرش سال ها تلاش می کردند تا بتوانند راهی برای برقراری ارتباط با او پیدا کنند، اما پیشرفتی به دست نمی آوردند تا اینکه متوجه شدند اوون کوچک به انیمیشن های دیزنی توجهی خاص نشان می دهد و دیالوگ های انیمیشن های دیزنی را بی¬کم و کاست از بر می کند. روزی پدر خانواده برای صحبت با پسرش صدای شخصیت پرنده انیمیشن علاالدین و چراغ جادو را تقلید می کند و در کمال توجه متوجه می شود اوون صحبتش را می فهمد و به او جواب می دهد.

ادامه در پست بعدی

تعداد مطالب : 10 تاریخ عضویت : ۹ خرداد , ۱۳۹۹

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است

  • سلام ،خوش آمدید , مهمان